Zoë Papaikonomou
Hoe werkt macht in op ons dagelijks leven? Daarover vertelt mediadeskundige Zoë Papaikonomou in haar Vrijheidscollege.
Zoë Papaikonomou (1982) is schrijver, onderzoeksjournalist en mediadeskundige. Ze onderzoekt hoe macht werkt, onder meer op het gebied van diversiteit, inclusie en gelijkwaardigheid. Ze schreef mee aan de boeken Heb je een boze moslim voor mij? (2018), De inclusiemarathon (2021) en de survivalgids Ongemakkelijke gesprekken (2024). In haar Vrijheidscollege staat ze stil bij de werking van macht op allerlei fronten - op de werkvloer, in ons taalgebruik, op hoe we samenleven en nog meer.
De Vrijheidstips van Zoë Papaikonomou
Vrijheid is urgenter dan ooit. Stilstaan bij vrijheid en erover praten is van groot belang, zodat we die vrijheid blijven koesteren. Daarom vragen we aan alle Vrijheidssprekers om de films, boeken, documentaires en artikelen te delen die hen het meest hebben beïnvloed. Hieronder vind je die van schrijver, onderzoeksjournalist en mediadeskundige Zoë Papaikonomou.
Film: Indië Verloren… Selling a Colonial War (2023)
Indië Verloren… Selling a Colonial War van In-Soo Radstake is een zeer knap gemaakte film die op huiveringwekkende wijze in beeld brengt hoe de Nederlandse politiek en media een koloniale oorlog probeerden te verkopen als zogenaamde ‘politionele acties op eigen grondgebied’. Radstake legt verschillende perspectieven en verhaallijnen naast elkaar, met experts en archiefmateriaal. Het maakt deze film tot een belangrijk historisch én journalistiek document dat tot denken aanzet over deze zwarte bladzijden uit de Nederlandse geschiedenis, maar ook licht werpt op de machtige rol van politiek en media in de huidige tijd.’
Documentaire: The Reference Man (2022)
Een zeer inzichtelijke, schokkende documentaire die laat zien hoe onze hele wereld is ingericht op de witte man van zo’n 1 meter 75, met alle gevaarlijke consequenties van dien als je niet tot deze norm behoort.
Lees meer over de documentaire
Boek: Gloria Wekker, Witte onschuld. Paradoxen van kolonialisme en ras (2016)
Gloria Wekker legt in Witte onschuld het pijnlijke, onrechtvaardige gegeven bloot dat in Nederland de veiligheid van mensen die discrimineren nog altijd belangrijker gevonden dan de veiligheid van de mensen die zij discrimineren.
Fotograaf: Rui Jun Luong
